Bij de deur hoort het beeld van de overgang van het ene naar het andere gebied: binnen en buiten, vandaag en morgen, sacraal en profaan.

Hier is het de overgang van een druk en dynamisch ziekenhuis naar een ruimte van stilte en rust, muziek en meditatie, eenvoud en rijkdom.

Maar ook vormen de deuren de toegang tot zaken van het hart, in plaats van het hoofd, van de ziel in plaats van het lichaam, van het gevoel in plaats van het verstand. Hier kom je in een ruimte die speelt met licht, kleur, geur en akoestiek. Een ruimte die een andere dimensie weergeeft.

Binnen deze ruimte kom je als mens bij andere waarden van het leven. En daar speelt kunst en cultuur een belangrijke rol in.